Tkactwo
Początki tkactwa sięgają neolitu, wtedy to powstały pierwsze pionowe warsztaty tkackie. W epoce brązu rozwinęły się dwie kolejne metody tkania: tabliczkowa oraz naalbinding (za pomocą igły).
Pierwsze krosno ręczne a później mechaniczne skonstruowano w XVIII wieku. Do rozwoju tkactwa wielkoformatowego przyczynił się Jacquard na przełomie XVIII i XIX wieku.
Podstawowymi surowcami, z których początkowo wyrabiano tkaniny były m.in. len, konopie, bawełna, pokrzywa oraz wełna owcza i kozia. Później opracowano obróbkę jedwabiu, a w XX wieku tworzyw sztucznych. Przedstawicielką tej dziedziny sztuki jest pani Janina Domaszewska z Poręby.

Hafciarstwo
Początki hafciarstwa sięgają Starożytności. Umiejętność haftowania krzyżykiem posiadali i czynili to z wielkim kunsztem Egipcjanie, Grecy, Rzymianie. W Europie Zachodniej, a także w Polsce, haft pojawił się we wczesnym Średniowieczu. Wykorzystywany był przede wszystkim do zdobienia odzieży oraz wnętrz mieszkań. Do wyrobu haftu używano różnych materiałów i technik, które przekazywano z pokolenia na pokolenie. Obecnie wyroby hafciarskie to głównie - serwetki, obrusy, pościel, haftowane obrazy. W naszej gminie sztuką tą zajmują się m.in. pani Henryka Marcinkiewicz z Międzygórza oraz pani Magdalena Gonciarz z Idzikowa.

Malowanie na szkle
Niegdyś malarstwo na szkle było popularne na Podhalu, Spiszu i Orawie. Ocalałe do dziś przykłady pochodzą właśnie stamtąd. Tematyką malarstwa na szkle była głównie sztuka sakralna wzorowana na szeroko rozpowszechnionych drzeworytach, miedziorytach i litografiach. W poszczególnych regionach narzucano czasami autorom pewien typ ornamentu, paletę stosowanych barw i styl rysunku.
Dopiero w XX wieku doceniono dekoracyjnooeć tej starej dziedziny sztuki, swobodę w kształtowaniu formy, w rozwijaniu wyobraźni, fantazji i inwencji. Panie Ewa Wdowiak z Bystrzycy Kłodzkiej oraz Henryka Marcinkiewicz z Międzygórza znakomicie opanowały tę wbrew pozorom niełatwą sztukę.

Kowalstwo artystyczne
Kowalstwo jest jednym z najstarszych zawodów. Ludzie zajmujący się nim nie tylko podkuwali konie, ale wykuwali z żelaza wiele przedmiotów, od drobiazgów w rodzaju krzesiwa, zapadki, okucia sochy czy pogrzebacza po ogrodzenia, poręcze, furty, kraty, a nawet ambony.
Od bardzo dawna kute elementy żelazne wykorzystywano w budownictwie. Podstawowym materiałem kowalskim jest żelazo, choć starożytni Grecy, Rzymianie i Etruskowie wykuwali wiele przedmiotów użytkowych także z brązu, miedzi i srebra. W Bystrzycy Kłodzkiej rzemiosło to uprawia pan Ryszard Herezo wraz z rosnącym następcą, synem Szymonem.